Michel Lafaille: „Schrijven is nu even belangrijk.”

Bij Lafaille draait alles om de schoonheid

Een kunstzinnige duizendpoot is Michel Lafaille. Van theater naar tuinontwerp en nu weer een boek van zijn hand. Wat drijft de Belgische Tielenaar, of Tielse Belg om alle kunstvormen te doorlopen?

Door FRED EGGINK
 

 
TIEL • Als theaterregisseur leerde hij kijken, als tuin- en landschapsarchitect vormgeven en als schrijver schilderen met taal Tielenaar Mlchel Lafaille (54) heeft verschillende levens.
„Ik houd van veranderen en niet van de dingen nog eens doen.” Voor hem ligt zijn nieuwe boek: hm 2006. Het tweede alweer in wet gekscherend wel genoemd kan worden de cultuurtegenhanger van Snoecks. Een almanak van prachtige plaatjes en poëtisch proza.
Het draait bij de Vlaming allemaal om schoonheid. En verrassende vondsten. Zoals het een geboren Vlaming betaamt houdt hij het op 'trouvailles’. „De titel hm? Heel Mooi. Nee hoor, het heeft gewoon een positieve klank. Het heeft geen enkele betekenis.
„Dit is ons tweede boek, ik werk samen met fotograaf Henk Dijkman. Het gaat om allerlei verhalen, als ze zich maar buiten afspelen. Over landen, steden, maar ook over bedrijventerreinen. Er staan bijvoorbeeld ook foto’s en verhalen over De Kellen in. Het gaat om hoe je het beleeft op dat moment. Een beetje een filosofische inslag.”
Lafaille maakt zelf de foto’s bij zijn verhaal. „We blijven hoofdzakelijk in Europa met af en toe een uitstapje near bijvoorbeeld Cuba. Ik kom net terug van West Vlaanderen dat is ook fantastisch mooi.”
De Tielenaar verloochent zijn oorsprong niet: hij blijft de regisseur die de wereld nog mooier wil maken. Lachend: „Nou ja, mooier. Ik doe niet anders dan schrijven wat ik voel. Ik ben jaren regisseur geweest van Herman van Veen en ook Harry Saksioni. Dat was geweldig, maar op een gegeven moment gaat ieder zijn eigen weg. En ik wilde weer eens wat anders. Ik was in de veertig toen ik tuin- en landschapsarchitectuur ging studeren. Toen ben ik met mijn gezin in Tiel gaan wonen. Ik heb geen heimwee.”
Aan bet tweede hoofdstuk van zijn loopbaan werd nog een derde toegevoegd: schrijven. „Dat doe ik de laatste drie jaar pas. Ik doe het veel. Ik maak samen met Dijkman een tijdschrift Terra Architectura en dus de hm-boeken. Verder heb ik websites, waarvoor ik elke dag verhalen schrijf. Ik doe het ook om te oefenen.”
Is hij nu meer schrijver dan tuinarchitect? „Ik denk dat het nu even belangrijk is. Het past ook wel bij elkaar. Je maakt ruimte voor mensen. Verder vind ik het wel heel mooi dat ik opdrachten krijg, zoals het waterpark in Drumpt en het park aan de Nieuwe Tielseweg.”
Volgend jaar verschijnen weer twee nieuwe boeken van zijn hand: Praktische en inspirerende tuinontwerpen en Stadstuinen. Het onderwerp laat zich raden: schoonheid. „Maar altijd in combinatie met de mens. Wat dat betreft is er zoveel om je over te verwonderen. Of je nu een berg afdaalt of een trap in een stad, alles heeft zijn eigen verhaal.”

Uit: De Gelderlander