Ik dacht vanochtend: Waar zal ik eens over berichten, en keek naar buiten. Het sneeuwde weer, opnieuw die zachte neerdalende vlokken, geluidloos, waarvan je niet weet hoelang deze pracht zal duren. In de donkere tuin, enkel verlicht met een mini-kerstboompje, gloeide de besneeuwde kerstbal alsof hij het dak van een modern kerststalletje was en ik dacht even, heel even, dat alles nog moest komen, de familie, het kerstdiner, de gemoedelijke sfeer. En ik was blij.
Reactie plaatsen
Reacties