Tijdslijn

Bruno: Ik begin steeds meer over vroeger na te denken, over mijn jonge jaren, op zoek naar herinneringen, actief, ik roep ze op - wat me af en toe lukt, wonderbaarlijk genoeg - dan springt er eentje tevoorschijn, als een steen die loslaat van een rotswand en naar benden tuimelt, de diepte in, zonder te weten waar terecht te komen. Ik vang ze op, de stenen, de herinneringen, en koester ze, geef ze een plek op de tijdslijn die ik probeer samen te stellen, die vertekende kramakkelige potloodstreep die moet doorgaan voor mijn jeugd. Daarna, overgaand in mijn middelbare, verandert het, de wereld werd groter en ik zag verbanden die er eerst niet waren, waardoor een deel van de wereld juist weer kleiner werd, omdat alles met elkaar te maken had.

Lees meer »

Protectie

Hoe kan de pijn en het leed van anderen abstract zijn voor mij? Het is een veiligheid, het is zelfbescherming. Doordat ze abstract zijn raken ze me niet voortdurend. Anders moest ik er heen gaan, ze helpen, stenen stapelen, brood bakken, de kinderen vertellen over zaken die ik weet.

Lees meer »

Ginkgo

De Ginkgo, of tempelboom, die nu een felle herfstkleur heeft, is een van de oudste boomsoorten die vandaag nog op aarde voorkomen. Hij wordt ingedeeld bij de coniferen omdat het blad bestaat uit dunne nerven (naalden) die aan elkaar gegroeid zijn, wat tegen het licht goed te zien is.

Lees meer »

Spijtloos

Is het vallen of springen. Zal het lukken of wordt het falen. Kun je permanent daar blijven, los van al het andere, ongebonden? Zonder engagement, met alleen het beste voor jezelf voor ogen, de rest verlatend zogauw het fout loopt, alweer op weg naar een ander voordeeltje, koopje, 3 voor 2-tje, bonusje. Altijd alleen. Altijd zonder spijt. 

Lees meer »

Het gloren

Gisteren, onderweg naar Theater Carré (Herman van Veen, 60 jaar Harlekijn Holland) zag ik dit beeld en moest even stilhouden. Het gloren. Een zacht, glanzend schijnsel geven,synoniem: lichten.

Lees meer »