De man en de vrouw zijn heel klein in het witte landschap. Alles is wit van de sneeuw en de ijzel.

Klik hier om een tekst te typen.

Op 25 november 2025 ging ik om 13:14 een zaal binnen in het Depot van Museum Booymans van Beuningen  waar de solo-tentoonstelling te zien was van Mandy El-Sayegh: Figure Field Grid. Ik weet het omdat mijn telefoon dat aangeeft bij deze foto die ik toen maakte. Een zaal ingedeeld in kleine ruimtes, bekleed en behangen met papier en canvas, bedrukt en beschilderd, kranten- en boekenpagina’s, uit folders en tijdschriften gehaald en bewaard. Muren, plafonds en vloeren. Ik liep erover, een vreemde sensatie. Het rook naar lijm, papier en verf. Een concept over 'quasi-archieven'. Deze week staat er in de Groene Amsterdammer een artikel over. Zo lang heeft de kunstenaar moeten wachten op een reactie. Daarom geef ik er nu ook een: ik vond het geweldig.

Op het eerste gezicht een wat oudere vrouw, op weg voor haar dagelijkse boodschappen. Madame Flamel, zou haar naam kunnen zijn, of madame Hinault. Kort praktisch haar, vormeloos postuur, gedweeë houding.

Binnentuin Klooster St Johann in Val Müstair (Zw)

Compositie voor twee muren, drie vlaggemasten, een lichtvlek, een zwarte veeg  en een vliegende duif in Lyon (Fr).

Klik hier om een tekst te typen.

Het is tijd voor de katjes. Niet de jonge poesjes, maar voor de aarachtige eenslachtige bloemen in de dicht bezette bloeiwijze van de wilg. We noemen ze zo omdat het lijkt alsof ze net zo’n zacht pelsje hebben, een katje, een klein knuffelbeestje.

In de schilderkunst wordt de abstractie door onze ogen geaccepteerd. Dat is niet zo bij fotografie. De laatste tijd schenk ik meer en meer aandacht aan abstracte schilderkunst en probeer die te doorgronden. Hoe wist de kunstenaar dat het af was? Wanneer wist hij of zij dat de compositie voltooid was. Wanneer ik een abstract werk zie ontstaan denk ik voortdurend, ja, klaar, zo moet het zijn. De schilder luistert echter niet naar mij en gaat verder, voegt nog een kleur toe, waarop ik denk, ja, natuurlijk, dit is het. En dat telkens verder. Hoe weten zij dat? In een gesprek leggen ze het vervolgens uit, spreken over overlays en energie, in gesprek zijn met het doek... Ze weten dus iets wat ik niet weet.

Kathedraal van Metz (Fr)