Ik hou van zwartwit-fotografie. Die strenge beelden, ze hebben iets definitiefs, waar kleur speels en veranderlijk blijft. Vooral de Franse fotografen spreken aan, Félix Nadar en Henri Cartier-Bresson, we kennen die beelden. Zij hebben ze voor het eerst vastgelegd en zijn ermee beroemd geworden. Wij herhalen ze in onze foto’s, zonder er iets aan toe te kunnen voegen. Die diepe, onveranderlijke melancholie die erin te vinden is, die zegt dat alles slechts voor even is. Zeker wanneer het regent.
Reactie plaatsen
Reacties