Ik denk aan het stadje waar we een maand waren, een jaar geleden. Algodonales, in Andaluzië, wat ik niet kende, en zo liefelijk tegen een glooiende helling lag aangevlijd, wit en donkerrood, met in het midden de kerk, het baken. Sindsdien denk ik er elke dag in een vleug wel eens aan terug, kleine gedachten zonder belang, een gezicht bij de groenteboer, een schaduw op het stadsplein, de klanken van de woorden, altijd open naar de ander toe. Nooit afwijzend.
Reactie plaatsen
Reacties