Het land weet niets meer van de afgelopen winter, van de kou en de sneeuw, de brvroren paden en sloten.
Wij wel, wij herinneren. We dragen de beelden met ons mee, halen het verleden op, vergelijken, oordelen. Vooral nemen we voorzorgsmaatregelen tegen een volgende keer, tegen de kou, tegen de afbaak, tegen de vijand.
Wanneer je te veel met die maatregelen bezig bent, kun je niet meer genieten van dat wat nu is, van het heden, van de meidoorns. Je weet immers dat ze weer verdwijnen.
Dat is ook een vorm van oorlog.
Reactie plaatsen
Reacties