We stonden daar wat verlegen, mijn vrouw en ik, - je kunt het je voorstellen - gisterochtend klokslag tien uur, moment dat de poort openging naar het terrein waar de kerk ‘Notre-Dame du Haut’ staat, en er niemand anders te zien was. Geen mens. Alleen wij en het gebouw, dat wereldberoemde gebouw, bekend in alle landen, in alle culturen, in alle boeken. De kerk van architect Le Corbusier. Dat gebouw en wij. Net of we in een treincoupé alleen zaten met Paul McCartney. Al snel verschenen er twee Japanse architectuurstudentes en een zuster uit het lagergelegen klooster, en was de spanning eraf.
Maar even was het of we hemel binnengingen.
Reactie plaatsen
Reacties