Hier in Italië geef ik veel aandacht aan de bomen. Misschien omdat ze anders zijn en meer opvallen, of anders opvallen. Witbloeiende acacia’s tegen de berghelling, smalle cipressen in de tuinen, oude platanen langs de weg en op de pleinen. Zoals deze dikke knoepert. Wat denk je, tweehonderd jaar oud is hij, stond er al toen Napoleon langskwam op zijn paard. Hij moet veel te vertellen hebben en vormt met zijn bast een abstract kunstwerk, een puzzel, een kaart, waar ik lang naar sta te kijken op weg naar de supermarkt.
Reactie plaatsen
Reacties