Barcelona maakte grote indruk op mij, elke keer ik er kwam. Het is een stad die je boven jezelf verheft. Ik moet nog een keer terug, denk ik, om echt te kunnen kijken, om over het be-indrukt-zijn heen te kijken.
Gisteren was daar de ploegentijdrit van de Tour de France, die - als het goed wordt gedaan, en dat werd het - een ballet van gratie en kracht oplevert, het hoogste vermogen tot in de perfectie. Alles was aanwezig, de stedenbouw en de monumenten, de voorbereiding en het scherp-zijn, de protagonisten en het koor, de commentatoren en analisten, de ernstige atleet en de clown. De ernstige won. Hij verhief zichzelf boven de stad. Dat vond ik mooi.
Reactie plaatsen
Reacties