Het meest opvallende en tegelijk aanwezige is de stilte. De afwezigheid van elk geluid geeft het bos iets cultuurloos. Er zijn geen verwijzingen en daardoor geen besef van menselijke cultuur. Vragen als Hoe laat is het, of Hoe ver is het, kunnen niet worden gesteld. Zelfs de gedachte aan Wat doen we hierna, komt niet meer op.
De dingen zijn er, maar feitelijk. De bomen, de planten, de bodem, ze zijn sterk en dichtbij. Ze vertellen. Zij verhalen over iets. Niets ongewoons of romantisch, niets sprookjesachtig, mysterieus of geheimzinnig. Geen mensenwerk.
Ze vertellen over het daar-zijn in het bos.
Reactie plaatsen
Reacties