Dit is de entree van een parkje in Drumpt (Tiel) dat ik ontworpen heb. Ik wilde de rechte lijnen van het geluidsscherm (van de snelweg) breken met de verticale lijnen van de iepen en de kronkellijn van de wateroever. Je ziet dit pas nadat je onder enkele treurwilgen bentgelopen, tussen de hangende twijgen.
De beeldcompositie blijft strak, en doet me denken aan de schilderijen van Georges Seurat (1859-1891), de schilder die je waarschijnlijk kent van zijn 'Dimanche d'été à la Grande Jatte'. Alleen zitten en lopen hier geen mensen. Als ik deze foto door Photoshop haal zou je het meteen zien en zeggen, oh ja, die ken ik.
Reactie plaatsen
Reacties