En toen, Pats! Met een doffe bonk sloeg er iets tegen het raam. Een onalledaags geluid, of er iets werd gegooid. Ik keek op en zag de vlek die er daarnet nog niet was. Een afdruk van iets vettigs op het glas en pas toen ik dichterbij kwam zag ik de vorm van de veren, het patroon waarin ze zaten. Een vogel! Tegen dat vervloekte venster.
Op de grond was niets te zien. Een kat, dacht ik nog, maar nee, zo snel kon niet. De vogel was weer gevlogen. Gelukkig. Ik maakte deze foto, erop lettend dat hij niet te mooi was, niet zoals die persfoto’s in de krant, die altijd een soort lugubere esthetiek hebben, ten koste van de dood of het lijden. Bij een ongeluk of een oorlog past geen kleurencombinatie of compositie
Reactie plaatsen
Reacties