En de dag gaat teneinde en al de zaken die gedaan zijn door de mensen zinken zachtjes achter de einder naar beneden en verdwijnen, daar waar het rood wordt, misschien branden ze daar op, nutteloos geworden, zo stelde ik het me voor als jongetje, want ik en de mensen bleven hier, we waren er gewoon, wij veranderden niet, maar de zaken wel, de vakanties, de feesten, de sportmiddagen, de voorstelling van het jeugdtheater, ze gingen allemaal voorbij en waren weg. Weg in het rood. Dat was het rood. Ik was er zeker van.
Reactie plaatsen
Reacties