Ik vind dit mooi. Het verstilt, het ontroert. Het is een schilderij van Henry van de Velde (1863-1957). Hij is ook in Antwerpen geboren, net als ik.
Die horizontale lijnen van de zware huizen met de kleine raampjes, en dat teer uitgelichte figuurtje. Dat erdoor aangetrokken wordt, er naartoe loopt. Dat veel te brede pad, waar dient dat voor. Het is eind van de zomer, het is droog maar nog niet koud, geen rook uit de schoorsteen, nog wat blad aan de bomen. En dan die twee slanke stammetjes, vertikaal, breekbaar, die een verfijning aan het geheel geven, net als het tegenlicht.
Van de Velde zag in Amsterdam alle schilderijen van Vincent Van Gogh, bij de weduwe van Theo van Gogh, en was zo onder de indruk dat hij besloot nooit meer te schilderen. Dat was na deze 'Avondschemer' uit 1889. Hij werd architect, en ontwierp o.a. het Kröller Müller Museum. Uiteindelijk stierf hij in Zwitserland, in 1957. Ik was toen zes.
Reactie plaatsen
Reacties