Sneeuw in de nacht

  ‘Het sneeuwt,’ zei hun vader en wees naar buiten. Ze zagen hem amper in het halfduister, en toch was er meer licht in de kamer dan normaal. Het kwam van buiten en viel door het grote raam binnen.

De twee zusjes keken elkaar aan. Het was midden in de nacht. Hun vader was hun kamer binnengekomen om ze wakker te maken. Zacht, zodat het bijna leek of hij er niet was en alles zich in een droom afspeelde.

Snel stonden ze rechtop in bed, nog ietwat onzeker en tegelijk enthousiast om zich in dit avontuur te storten, en ze gluurden naar buiten, over de vensterbank heen.

Vanuit de hemel vielen er sneeuwvlokken omlaag en voegden zich bij het witte tapijt dat reeds op de grond lag en alles bedekte, de bomen, de struiken, de auto’s, alles. Dit beeld was nieuw voor de zusjes. Ze waren jong, amper vier en zes. Buiten was de wereld onherkenbaar, versluierd, bijna egaal. Sommige dingen waren verdwenen onder het wit. Ze snapten het niet. Had papa hiervoor gezorgd? Was dit een soort cadeau zoals bij kerst? Maar het was nog lang geen kerst. Ze zwegen en gingen iets dichter bij elkaar staan.

  ‘Mooi hé,’ vroeg hun vader. Ze knikten en fluisterden tegen elkaar.

Zou dit voor altijd zo blijven? Of was dit zoiets als de regen die weer overging en opdroogde, zodat morgenvroeg al dat wit weer was verdwenen.

Het voelde of ze vanaf nu in de grotemensenwereld waren opgenomen. 

  ‘Jullie kunnen er straks in spelen,’ ging hun vader verder, ‘een sneeuwman maken en sneeuwballen gooien. Ik zal jullie met de slee meenemen langs het water.’ Die slee stond in de schuur, al sinds altijd, ze hadden ernaar gekeken en niet goed geweten waartoe dat ding diende.

Ze keken verwachtingsvol naar buiten, zonder te weten wat er nog ging komen, of dit het was. Was dit pas het begin van iets of bijna het einde. Waarom was hun vader naar boven gekomen en had hun wakker gemaakt? Hij vond het zelf ook bijzonder en wilde dit moment met hun doorbrengen, zodat het iets van hen werd, iets waar ze later aan konden terugdenken.

Hoe zou later zijn, vroegen ze zich af? Zou dit voor altijd blijven? Kon dat waar zijn? Waarom was hij anders naar boven gekomen midden in de nacht. Was dit een verhaal zoals in de boeken die hun vader voorlas? Waren ze in een verhaal terechtgekomen door wakker te worden? Had hij ze daarom gewekt?