Onweer

Onweer in de bergen heeft iets van oerkracht. Het komt van alle kanten en die kracht kaatst in alle richtingen terug. Met een donder die boos is omdat hij het dal niet uit kan, bliksems die zo giftig zijn als een president die zijn eigen onvermogen ontdekt. Goed, af en toe raakt hij iets, maar hij staat te ver van alles af, daarboven, om echt betekenis te hebben.
Ik voel me dichtbij de natuur, de eekhoorn, de vos, de sparren en de paddestoel, ik stel ze me voor: afwachtend, schuilend, of reddeloos verloren.
Wat een lawaai maakte dat alles tezamen. Het asfalt op straat was een stromende beek geworden die zich naar beneden stortte.
Vandaag echter is er weer zon, zo is de gang der zaken. Als een natuurlijke orde.