Ik wilde graag Mainz zien, om een voor mijzelf onbekende reden. Een mooie tussenstop, op weg naar huis. Misschien om het einde van de reis uit te stellen, het afscheid te verzoeten.
Zoals in elke Duitse stad ging het meteen over de oorlog. Wat is van ervoor, wat van erna. Het mooie en het lelijke. Er is de Rijn, de imposante brug eroverheen, die voert naar Wiesbaden. Er is de Altstadt en de Dom met zijn mooie kruisgang.
Midden in de nacht schiet ik wakker en ga aan het raam staan. Weer is er dat moment waarin ik ben, en tegelijk besef dat ik straks weg zal zijn, dat alles hier zo zal blijven, dat er een dualiteit is.
Het ontbijt is pas vanaf halfzeven.
Reactie plaatsen
Reacties