Af en toe kom je zo'n plek tegen, zonder er naar op zoek te zijn. Het beeld ontvouwt zich, het is er. Je mag geen drie stappen verder zetten want dan zie je het niet meer. Dara rechts, naast de beek, de knotwilgen, dat doorkijkje naar het weiland daarachter. De kleuren, het gezoem, de warmte. Het was zo'n zomer, kun je denken, die eerste keer dat we in het gras lagen, niet wisten wat te doen, hoe ons te gedragen.
Het ging voorbij, die middag, die zomer. Het beeld in je hoofd bleef.
Reactie plaatsen
Reacties