Een tweede dag van hetzelfde heeft iets geks, vind ik, iets onnatuurlijks. Net als de tweede voorstelling, de dag na de première, altijd een anticlimax is. Geforceerd spel waarbij alles betekenisloos lijkt. Je doet alsof, niks lukt. De spanning is eraf want er is afstand tot de dag ervoor, die lijkt gedroomd, alsof die niet echt plaatsvond.
Uit de roman Ze vraagt me mee op reis
Reactie plaatsen
Reacties