Ik liep hoog op de Monte Coltignone en zag verbaasd dat ik in een beukenbos was. Een prachtig bos. Het licht werd zacht gefilterd door het jonge blad, waar het straks in de zomer nog moeilijk doorheen zal geraken. Ik was vreemd te moede daarboven. De bomen zagen er zo onschuldig uit en toch, op 1.370 meter hoogte, een beukenbos? Zo merkte ik opnieuw hoe georganiseerd en gereguleerd mijn wereldbeeld is. Zo hoort het, zo moet het. En ik dacht aan de asieldemonstraties in Nederland waarover ik hier probeer niet te te lezen.
Reactie plaatsen
Reacties